Lieve mensen,

Woensdag 29 april 2009 ontving ik uit handen van burgemeester Nol Kleijngeld een Koninklijke onderscheiding. Samen met nog 22 dames en heren ben ik benoemd tot Lid in de Orde van Oranje Nassau. Met een bus werd ik samen met Lex opgehaald en naar De Leest gebracht. Via de artiesteningang ging ik naar binnen en kwam ik direct op het podium. In de zaal zaten familieleden, vrienden en/of collega’s van de 23 voorgedragen kandidaten. De harmonie heeft mij als kandidaat voorgedragen.

Nadat iedereen een plaatsje op het podium had gevonden, begon het officiële gedeelte. De uitreiking van de onderscheidingen. Voor iedere kandidaat was er een korte persoonlijke toespraak, gevolgd door een opsomming van diens verdiensten. De burgemeester sloot iedere keer af met de gevleugelde woorden “het heeft Hare Majesteit behaagd u te benoemen tot Lid in de Orde van Oranje Nassau”. Waarna de burgemeester de onderscheiding opspeldde. Hierna kreeg ik de bijbehorende oorkonde overhandigd en werd tevens het bijbehorende kistje van de onderscheiding overhandigd en de uitnodiging voor het concert voor de gedecoreerden diezelfde avond. En de begeleider (in mijn geval Lex) kreeg een prachtige bos met bloemen.

Mijn verdiensten zijn: vanaf medio jaren 90 tot 2002 secretaris van het dagverblijf van Niels; vanaf 1995 tot 2004 secretaris van de oudervereniging van de basisschool (tevens commissielid en klassenouder); vanaf 2004 tot heden secretaris van de cliëntenraad van de woonvoorziening van Niels; 25 jaar ben ik bestuurslid geweest van Waalwijkse Harmonie Hertog Jan (binnen het bestuur heb ik diverse functie bekleed); 22 jaar ben ik mantelzorger voor Niels (van 24 uur per dag destijds tot gemiddeld een uur of 10 per week momenteel). 

Ik vind het iets heel bijzonders, waardevol en vind het een eer dat ik deze onderscheiding heb gekregen. Een dag lang heb ik alles over me heen laten komen en er met volle teugen van genoten. Ik geniet na en koester de herinneringen aan een dag met een gouden randje. Dit alles had ik overigens nooit kunnen doen zonder een thuisfront dat mij al die jaren onvoorwaardelijk heeft gesteund.

Hennie